Kościół św. Doroty
Kościół filialny w Forbasach jest
poświęcony św. Dorocie, męczennicy. Został zbudowany i poświęcony w 1730 roku
dzięki wsparciu księdza Jana Baptysty Lojeckiego. Jak wspomniano w wizytacji
kanonicznej z 1792 roku, kościołem tym nigdy nie zarządzali protestanci. Był
murowany, podłoga była drewniana. Chór wraz z organami był drewniany.
Początkowo miał trzy ołtarze. W centrum głównego ołtarza znajdowała się figura
św. Doroty, obok figury św. Apolonii i św. Barbary. Główną częścią drugiego
ołtarza był obraz Częstochowskiej Matki Bożej. Trzecim ołtarzem był ołtarz
Świętej Twarzy Chrystusa. W kościele nie było konfesjonału. Częścią wyposażenia
liturgicznego była również drewniana kadzielnica. W wieży kościoła znajdowały
się dwa dzwony. Duży dzwon pochodził z 1720 roku i miał napis: „Jezus
Nazareński, Król Żydowski”. Mniejszy dzwon był z 1753 roku i nosił napis:
„Jezus i Maria”. Duża przebudowa kościoła miała miejsce w 1997 roku.